Έχω παρατηρήσει πως όταν κάποιος μας ρωτάει ποιος ή τί είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μας, απαντάμε σχεδόν αυτόματα… χωρίς δεύτερη σκέψη. Το παιδί μου! Ο άντρας μου! Η δουλειά μου! Οι γονείς μου! Όταν λοιπόν ξεκίνησα το coaching και χρειάστηκε να κάνω μια άσκηση σχετικά με τις προτεραιότητες και τις αξίες μου, ξεκίνησα να γράφω την λίστα μου με τον ίδιο αυθορμητισμό που απαντάνε όλοι. Καθώς έγραφα όμως άρχισα να σκέφτομαι πως δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω… πως κάτι λείπει! Έτσι μετά από σκέψη κατέληξα και αποφάσισα να γράψω μία μικρή λεξούλα, με τρία γραμματάκια. Που? Στην κορυφή της λίστας μου!

Ε Γ Ω

Τόσο απλό. Τόσο μαγικό. Ναι φυσικά και ένιωσα εγωίστρια και λίγο ντράπηκα, όμως μετά από χρόνια στο ρόλο της μαμάς , της συζύγου, της εργαζόμενης γυναίκας, της κόρης, της αδερφής, της φίλης … αποφάσισα πως το σημαντικότερο που αμελούσα και που ήταν το βασικότερο στοιχείο για να πηγαίνουν όλα καλά και για να είμαι σε θέση να κάνω καλά όσα καλούμαι να κάνω καθημερινά, ήταν ο εαυτός μου!

Όταν νιώθουμε καλά εμείς, όταν φροντίζουμε την αυτοεκτίμησή μας, τα θέλω μας, την εξέλιξή μας, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι εξαιρετικό! Αυτό που νιώθουμε το εκπέμπουμε και είναι αυτό λαμβάνουν οι άνθρωποί μας. Εξάλλου αν δεν αγαπάμε εμάς τους ίδιους, πώς θα αγαπήσουμε τους άλλους?